Linki »
Serwis »
Forum »
Firmy »
Kontakt »
Strona główna »
Strona Główna
Wyszukiwarka
Wczoraj i dziś
Międzyrzecze
Samorzad
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Zespół Szkolno Przedszkolny
Międzyrzecze
GOK
Międzyrzecze
Biblioteka
Międzyrzecze
O¶rodek Zdrowia
Międzyrzecze
Parafie
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Stowarzyszenie Przyjaciół Międzyrzecza
Międzyrzecze
OSP
Międzyrzecze
Międzyrzecze
KGW
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Zespół Międzyrzeczanie
Międzyrzecze
Emeryci
Międzyrzecze
Kluby sportowe
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Koło łowieckie
Międzyrzecze



Pozdrowienia    dodaj
  • 19 marca  Vlado

    Pozdrawiam osoby które obiecały ze na drodze prowadzącej przez Franciszkowice będzie położony nowy asfalt...
Temat miesiąca
Strona główna

Krótka Historia
data dodania: ¦roda 7 marca 2007

Mi�dzyrzecze - bardzo dawna osada notowana ju� pod koniec XIII w. jako posiadsaj�ca wówczas - po naje�dzie tatarskim - 40 �anów kmiecych. W dzisiejszym naszym poj�ciu, licz�c �an polski, stanowi to oko�o 160 hektarów.  

Z Mi�dzyrzecza wywodzili si�:
- starosta bielski Piotr Farkacz (1407 r),
- s�dzia ziemski Miko�aj Jenec (1409-36).
W roku 1496 notowany jest proboszcz
Jan G�ówka, przed którym wzmiankowano tak�e pa­rafi� mi�dzyrzeck� w 1447 roku, co nie znaczy, �e nie mia�a poprzedniczki, a tym samym i ko­�cio�a. �wi�tynia pod wezwaniem �w. Marcina, któr� tutaj wspominamy, zbudowana zosta�a z drewna w 1522 roku. By� to niew�tpliwie je­den z najwcze�niejszych drewnianych obiektów sakralnych na �l�sku. Czasowym jego odpowiednikiem jest ko�ció� w Chechle ko�o Toszka. Jego forma architektoniczna by�a ch�tnie powtarzana np. w Po�omi, Giera�towicach czy �aziskach, przez miej­scowych domoros�ych cie�li. Mi�dzyrzecka �wi�ty­nia by�a bez w�tpienia budowl�, jak na owe czasy okaza��. Z�b czasu nie oszcz�dzi� wszak drewna. Ko�atki, grzyb, wilgo�, zrobi�y swoje i wymusi�y swe­go czasu zdj�cie zewn�trznego, szalunku dla osu­szenia i zakonserwowania bierwion i desek. Kto za­wiadywa� na przestrzeni wieków i gospodarowa� w tej parafii? Co o tym mówi� kroniki? Pierwszym wzmiankowanym proboszczem by�, jak ju� wspo­mniano ks. Jan G�ówka (1496 r.) W okresie reforma­cji (1620-1676 r.) w�adali ko�cio�em protestanci i za ich czasów przeprowadzono jego restauracj� dato­wan� na 1669 rok.

W drugiej po�owie XVII w proboszczami byli tu­taj: ks. Jan Cichowski, ks. Franciszek Dutsch z Lu­bli�ca, ks. Otzik. Dalej od 1696 r. ks. Walenty Hazarek z Frydku, od 1716 r. Ks. Krystian Hermann z Frydku. Z kolei ksi�a: Ignacy Neumann rodem z G�ogowa (1758 - 1785), który sporz�dzi� cenn� kronik� parafii, ks. Woj­ciech Hanke (1785-1790), Andrzej Neisser (1790-1830), Jerzy Krzempek (1830-1844) rodem z Zarzecza, Antoni Knopek (1844-1881), Ignacy Rychtarski (1881-1894) i Jan Budny (1894-1934). Takie znajdujemy ogólne histo­ryczne dane �ród�owe.

Czas przyjrze� si� teraz z bliska utraconemu bezpow­rotnie obiektowi, kiedy by� jeszcze w pe�nej swej krasie. Ko�ció� mia� konstrukcj� zr�bow� z dostawion� kwadratow� wie�� s�upow� o kamiennej podmurówce. W wie�y z izbic� o iglicowym szczycie, znajdowa�y si� dzwony. Sam obiekt by� orientowany, co znaczy zwróco­ny prezbiterium ku wschodowi. Korpus ko�cio�a by� trójcz�onowy, a wi�c z trójbocznym prezbiterium, prostok�tn� naw�, i podwie�ow� krucht�. Od strony pó�nocnej od­budowana zosta�a w 1849 roku murowana pi�trowa zakrystia, z której przek�uto �cian� �wi�tyni dla uzy­skania empory nad prezbiterium.

W drugiej po�owie XIX w. Ko�ció� obustronnie osza­lowano deskami. Stromy dach i wie�� kryto zawsze gontem. Tyle z ogólnych za�o�e� architektonicznych. Do wn�trza ko�cio�a prowadzi�y trzy wej�cia. G�ów­ne od zachodu, za� dwa boczne na osi od po�udnia i pó�nocny. Te ostatnie z klepkowymi drzwiami i starymi �elaznymi okuciami z XVIII w. Mi�dzy krucht� a naw� znajdowa�y si� gotyckie odrzwia w kszta�cie o�lego grzbietu. Do nawy wchodzi�o si� pod dwukondygnacyjnym chórem muzycznym wspartym na czterech okr�g�ych drewnianych s�upach. Po jego mini�ciu ukazywa� si� ca�y urok wn�trza. Wspania�y o�tarz g�ówny z 1765 roku, odnowiony w 1869 mia� w swym zwie�czeniu retabulum z wyobra�eniem Boga Ojca i Ducha �w. Z anio�ami . W O�tarzu tym, flankowanym z obu stron rze�bami �wi�tych Wojciecha i Igna­cego - �rodkowa cz�� dawnego tryptyku z ko�ca XV w. Malowid�o przedstawia�o tzw. Santa Conversazione z Matk� Bo­sk�, �w. Marcinem i Micha�em Archanio�em. Oddziel­nym cennym zabytkiem by�o skrzyd�o tego� tryptyku i malowid�em scen z �ycia �w. Katarzyny Aleksandryjskiej. Powszechn� uwag� zwraca�y rokokowa ambona z emble­matami papiestwa, a pod ni� tako� rokokowa chrzcielnica z rze�bami murzynów. Oba obiekty z 1767 roku. Trzy boczne o�tarze pochodzi�y z okresu 1715 - 1777 r., w nich ob­razy i rze�by znacznej warto�ci artystycznej. Nad bocznympo�udniowym o�tarzem przy prezbiterium umieszczona by�a pi�kna i cenna rokokowa rze�ba Matki Boskiej z pó�. XVIII w. Bogactwo to uzupe�nia�y jeszcze zabytkowe stalle i obrazy we� z naczyniami liturgicznymi z okresów pó�niejszych.

Oddzielnym rozdzia�em dla siebie by�a historia polichromii ko�cio�a. Obiekt malowany by� bowiem czterokrotnie, a to: po jego wybudowaniu w 1522 r. Z ce­chami renesansowymi, kolejno w 1774 r. Z cechami rokokowymi o wzornictwie bardziej pa�acowym ni� sakralnym. W 1869 roku nast�puje kolejne malowanie ju� na deskach szalunkowych p�dzlem Krzepe�ki. Zachowa� si� z niego jedynie fragment z wizerunkiem �w. Piotra na stropie prezbiterum. Ostatnie malowanie mia�o miej­sce w 1932 roku, a wykonali je dwaj krakowscy arty�ci: K�tski i Rutkowski.

Ca�y ten historyczny i kulturowy skarbiec pad� w styczniu 1993 roku pastw� p�omieni. Jak tragicznie wygl�da�y szcz�tki tego ko�cio�a - muzeum (jak nazwa� go ks. Tadeusz Klocek)-po po�arze.

A co ocala�o z wyposa�enia �wi�tyni? Nic! Chyba, �e przyj­miemy za ocalenie kamienn� kropielnic� z 1780 r., szcz�tki spalo­nej rze�by murzyna z chrzcielni­cy (dzi� w Bielskim Muzeum Okr�gowym) czy te� nadtopione i po�amane pozosta�o�ci naczy� liturgicznych, b�d� bry�� stopio­nego spi�u z dzwonu wie�owego. Mi�dzyrzeczanie pogr��eni w „�a�obie" po stracie ko�cio�a, szybko zmobilizowali si� i przy­st�pili do budowy nowego ko�cio��. W dniu 10 listopada 1996 roku nast�pi�o uroczyste wmurowanie kamienia w�gielnego...

Copyright ⓒ Stowarzyszenie Przyjaciół Międzyrzecza 2007-2015