Linki »
Serwis »
Forum »
Firmy »
Kontakt »
Strona główna »
Strona Główna
Bocian biały on-line
Wyszukiwarka
Wczoraj i dziś
Międzyrzecze
Samorzad
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Zespół Szkolno Przedszkolny
Międzyrzecze
GOK
Międzyrzecze
Biblioteka
Międzyrzecze
O¶rodek Zdrowia
Międzyrzecze
Parafie
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Stowarzyszenie Przyjaciół Międzyrzecza
Międzyrzecze
OSP
Międzyrzecze
Międzyrzecze
KGW
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Zespół Międzyrzeczanie
Międzyrzecze
Emeryci
Międzyrzecze
Kluby sportowe
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Koło łowieckie
Międzyrzecze



Pozdrowienia    dodaj
Temat miesiąca
Strona główna
powrt

 Cantate- 10 maja 2020 r- ks. Andrzej Dyczek

 

„Wtedy Salomon zwołał starszyznę Izraela i wszystkich naczelników plemion, książąt rodów izraelskich do Jerozolimy, aby sprowadzić Arkę Przymierza z miasta Dawidowego Syjonu.  Zebrali się u króla mężczyźni izraelscy na święto, które było siódmego miesiąca. Gdy zaś przybyli wszyscy starsi Izraela, lewici wzięli Arkę i przenieśli Arkę i Namiot Spotkania i wszystkie święte naczynia; które były w Namiocie; przenieśli je kapłani i lewici. A lewici- śpiewacy; wszyscy: Asaf, Heman Jedutun, ich synowie, oraz ich bracia ubrani w bisior, z cymbałami, harfami i lirami, stali od strony wschodniej ołtarza, a z nimi stu dwudziestu kapłanów grających na trąbach. I była taka jedność grających i śpiewających, że słychać było jeden głos sławiący i wychwalający Pana. A gdy wzmogły się głosy trąb, cymbałów i wszystkich instrumentów muzycznych, aby sławić Pana, ponieważ jest dobry, ponieważ Jego łaska na wieki, wtedy ten dom został wypełniony obłokiem. I kapłani nie mogli pozostać, by służyć, z powodu tego obłoku, ponieważ Chwała Pana wypełniła dom Boży”- II Księga Kronik 5,2-5,12-14

Kochani, czy potrafimy sobie wyobrazić ogromną radość, jaką przeżywał Salomon? Jak bardzo cieszył się z tego, co  w służbie dla Boga mógł uczynić?

   To było niesamowite, to napawało wielkim szczęściem. Bogu zawdzięczał władzę, mądrość, a teraz spełniło się jego wielkie marzenie. Po siedmiu latach nadzorowania zbudowano świątynię dla Pana. Salomon rozpoczął ją w czwartym roku swojego panowania, a skończył w jedenastym roku.
  Świątynia była, dostojna i perfekcyjnie zbudowana.. Była po prostu cudowna. I właśnie tutaj Bóg kazał przenieść najcenniejsze dary dla swego ludu- Skrzynię Przymierza z bezcennymi przykazaniami, tak ważnymi dla ludzi i złote naczynia z Namiotu Zgromadzenia.
   To ważne wydarzenie celebrowano z należną godnością; czcią i miłością do Boga.
    Kochani wyobraźmy sobie wczytując się w ten dzisiejszy biblijny tekst jak wiele radości, szczęścia towarzyszyło ludziom, którzy przeżywali ten niesamowity czas. To były niepowtarzalne chwile.
   Grający muzykę i śpiewający wszyscy wielbili Boga. Stu dwudziestu kapłanów grających na trąbach, wielu na cymbałach, harfach i lirach. To musiała być niesamowita orkiestra. Wielu śpiewaków. Ta niesamowita jedność grających i śpiewających sławiących i wychwalających Pana.
   Ci ludzie byli szczęśliwi i w ten sposób wyrażali swoje szczęście i uznanie dla Boga.
    A my, czy jesteśmy szczęśliwi? Czy w naszych sercach gości wdzięczność dla naszego Pana? Czy potrafimy cieszyć się i przeżywać bliskość, naszego Pana? Czy potrafimy cieszyć się z Jezusa Chrystusa,  naszego Pana, który był, jest i będzie zawsze z nami? Czy zauważamy jak wiele dobrego czyni w naszym życiu? Czy potrafimy tą radość wyrażać w słowach uwielbienia, ale też w pieśniach i śpiewie uwielbienia?
   Niedawno w rozmowie telefonicznej moja parafianka powiedziała mi, „ że ze względu na wiek i chorobę, coraz trudniej jej przeżywać codzienność; ale mam kochaną córkę, która mi pomaga w wielu sprawach. Księże pomimo, że coraz mi ciężej to otwieram codziennie Biblię i czytam ją, ale też wiele śpiewam pieśni, one sprawiają mi tyle radości i szczęścia. Wtedy zapominam o swoich dolegliwościach i obciążeniach i wielbię Boga. Śpiewanie zawsze sprawiało mi wielką radość. Nauczyłam się w dzieciństwie i młodości wielu pięknych pieśni, które towarzyszą mi w moim życiu i chętnie do nich wracam i je śpiewam”
   Powiedziałem jej kilka miłych słów, doceniając, że tak potrafi żyć z Bogiem. Pamiętam, że zawsze miała piękny głos.
   Pieśni, muzyka, śpiew może dla nas być czymś cennym i ważnym.
  Śpiew pozwala nam wyrażać to, co przeżywamy, czujemy i co chcielibyśmy naszemu Panu powiedzieć. Byliśmy od młodych chwil, uczeni przez naszych najbliższych, duszpasterzy, czy wspaniałych pań ze szkółki niedzielnej by nauczyć się pieśni, które mogą towarzyszyć nam przez całe życie.
    Czasami trudne zawirowania życia, choroba, mogą sprawić, że źle widzimy, a jednak ten wielki kapitał, że znamy wiele pieśni na pamięć i możemy je śpiewać sprawia, że pieśń i śpiew zostają z nami na każdy czas i na każdą chwilę, na dobre i na złe.
    Przypominają się straszne czasy wojny i upodlenia człowieka w obozach koncentracyjnych, a jednak dzięki temu, że wielu z nich tak dobrze znało Biblię i wiele pieśni, przetrwali i przeżyli te wszystkie okropności życia. Często mogli organizować wspólne nabożeństwa bez Biblii i śpiewnika, bo ich tam w obozie nie mogli mieć.
   Zapewne wielu śpiewającym jest bardzo smutno, bo w tą niedzielę bardzo często wielu chórzystów spotyka się, na Wiosennym Zjeździe Chórów i uwielbia  Boga.
   Ale wierzę głęboko, że wszyscy chórzyści jeszcze sobie zrekompensują ten chwilowy zastój związany z epidemią.
   Lubimy słuchać muzyki, mamy swoje ulubione zespoły i gatunki muzyczne. Wielu z nas lubi śpiewać. Śpiewamy też różne pieśni, które kiedyś ułożono i zapisano muzycznie. Czasami uczymy się nowych.
    To wszystko wyraża pragnienie, by wyrażać swoją wdzięczność dla naszego Pana, który tak bardzo nas ukochał i kocha, a w tych czasach doświadczeń to okazja by nie koncentrować się na naszych ograniczeniach, ale na wielkości i niezwykłości Boga.
 Dołączmy, więc do króla Salomona i wszystkich wtedy zebranych, szczęśliwych ludzi, do grających i śpiewających i twórzmy jeden wspólny chór uwielbienia. Zachęćmy do tego naszych najbliższych. Oddawajmy chwałę Bogu.
 
              Amen ks. Andrzej Dyczek
 

 

powrt
Copyright ⓒ Stowarzyszenie Przyjaciół Międzyrzecza 2007-2020